W 1946 ostatnie wojskowe oddziały francuskie i brytyjskie opuściły Syrię. Ogłoszono republikę, na czele której stanął Szukri al-Kuwatli. W 1947 odbyły się pierwsze wybory do parlamentu.

W 1948 wojska syryjskie wzięły udział w I wojnie z Izraelem. Armia nie odniosła większych sukcesów, a jedynym "zwycięstwem" było zajęcie pasa ziemi nad Jeziorem Galilejskim.

W marcu 1949 miał miejsce zamach stanu, po którym władzę przejął generał Husni al-Zaim. Zaczął wprowadzanie w życie projektów budowlanych (szkoły, szpitale, drogi, tama na Eufracie, budowa portu w Latakii), wzywał kobiety do zaprzestanie noszenia kwefów i opracował projekt świeckiej konstytucji. Nie rządził długo, albowiem w sierpniu tego samego roku został obalony w wyniku kolejnego zamachu stanu, dokonanego przez pułkownika Samiego al-Hinawiego. W tym samym roku odbyły się wybory parlamentarne, w których wzięły udział kobiety. W grudniu 1949 miał miejsce trzeci z kolei zamach stanu, na czele którego stanął pułkownik Adib asz-Sziszakli.

W 1954 Sziszakli został obalony, a władzę na krótko objął Haszim al-Atassi. Przywrócono zatem cywilne rządy w Syrii. We wrześniu 1955 odbyły się wybory parlamentarne, a prezydentem został ponownie Szukri al-Kuwatli. Za jego rządów, Syria zaczęła zbliżać się do krajów socjalistycznych. W 1957 Syria otrzymała pomoc od Związku Radzieckiego, który zgodził się ją dostarczać przez następne 12 lat. Syria sprzeciwiła się powstaniu paktowi bagdadzkiemu.

W latach 633-640 Syria została podbita przez Arabów. W 661 roku Damaszek stał się stolicą kalifatu Umajjadów, stając się centrum kulturalnym świata islamu. Po przeniesieniu przez Abbasydów stolicy do Bagdadu w 750 roku Syria znalazła się na obrzeżach muzułmańskiego świata. W 944 władzę w Syrii przejęła lokalna dynastia Hamdanidów. Po jej wygaśnięciu w 1003, Syria znalazła się w sferze wpływów Fatymidów. W 1078 roku Syrię podbili Seldżucy.

W wyniku I krucjaty znaczna część Syrii znalazła się pod panowaniem Krzyżowców. Utworzyli oni Hrabstwo Trypolisu i Księstwo Antiochii. W islamskiej części Syrii po upadku Seldżuków, władzę w 1127 przejęła dynastia Zangidów, której udało się odzyskać Damaszek. W 1174 Zangidzi zostali obaleni przez Saladyna, który założył dynastię Ajjubidów. W 1250 Ajjubidów zastąpili Mamelucy, którzy do 1291 roku zdobyli wszystkie posiadłości Krzyżowców.

W 1516 Syrię zdobyli Turcy Osmańscy.

Ar-Rakka  - jedna z 14 jednostek administracyjnych pierwszego rzędu (muhafaza) w Syrii. Jest położona w północnej części kraju. Graniczy od wschodu z muhafazami Al-Hasaka i Dajr az-Zaur, od południa z muhafazą Hims, od zachodu z muhafazami Hama i Aleppo, a od północy z państwem tureckim.

Zbudowany w 705 r. na miejscu starożytnych świątyń i chrześcijańskiej katedry, miał być największym meczetem kiedykolwiek wzniesionym przez człowieka. Mimo kilku kataklizmów, w tym wielkiego pożaru, który w XIX w. doszczętnie strawił jego wnętrze, dzięki wysiłkom konserwatorów pozostaje prawdziwą perłą islamskiej architektury.

Na szczególną uwagę zasługują przepiękne mozaiki oraz trzy minarety, które mimo przebudowy pamiętają czasy oryginalnej budowli. Turyści mogą wchodzić przez północną Bab al-Amara. Wszystkie kobiety, a także mężczyźni w krótkich spodniach muszą włożyć dostępne przy wejściu czarne okrycia. W całym meczecie wolno robić zdjęcia. Wstęp kosztuje 10 SŁ.

W ogródku na północ od murów meczetu stoi skromne, przykryte czerwoną kopułą Mauzoleum Saladyna, w którym pochowano jednego z największych bohaterów w arabskiej historii. Mauzoleum wzniesiono w roku 1193, a odnowiono dzięki wsparciu finansowemu niemieckiego cesarza Wilhelma II, który bawił w Damaszku z wizytą w roku 1898. Wstęp za okazaniem biletu do meczetu Umajjadów.

Basra leży 40 km na wschód od Dar‘a. To ważne niegdyś skrzyżowanie szlaków handlowych, a potem tras, którymi wędrowali muzułmańscy pielgrzymi, jest dziś właściwie klasyczną prowincjonalną dziurą – jakże jednak niezwykłą i uroczą!

Nie dość, że znajduje się tu chyba najlepiej zachowany na świecie rzymski amfiteatr, to reszta miasta wzniesiona jest na i wokół fragmentów dawnych rzymskich budowli, niemal wyłącznie z bloków czarnego bazaltu.

Miasto może być celem atrakcyjnej jednodniowej wycieczki z Damaszku.

Cytadela w Basrze wygląda nader osobliwie, jest to bowiem w istocie rzymski amfiteatr otoczony umocnieniami i zamieniony w twierdzę. Najstarsze fortyfikacje wzniesiono za czasów Umajjadów i Abbasydów, a później rozbudowano w XI w. za Fatymidów. Wspaniały amfiteatr na 15 tys. osób jest bardzo nietypowy, ponieważ wyjątkowo jak na rzymską architekturę nie został wykuty w zboczu wzgórza, lecz stoi wolno.

Na północ od cytadeli biegnie główna ulica Starego Miasta, wyznaczająca z grubsza oś wschód–zachód. Na jej zachodnim końcu stoi wielka Bab al-Hawa (Brama Wiatru). W pobliżu cytadeli zachowała się Bab al-Qandil (Brama Latarni). Zaraz obok sterczą cztery potężne kolumny korynckie – pozostałość po nimfeum, zaopatrującym w wodę mieszkańców i ich ogrody.

Inne interesujące zabytki to rzymskie łaźnie, klasztor pochodzący przypuszczalnie z IV w. oraz meczet Omara, datowany na co najmniej XII w.

Palmyra, nazywana przez okolicznych mieszkańców jej starosemickim imieniem Tadmur, to największa atrakcja Syrii i jeden z najważniejszych na świecie kompleksów wykopalisk. Jeśli ktoś ma czas odwiedzić w tym kraju tylko jedno miejsce, powinien zajrzeć właśnie tutaj.

Choć masowa turystyka coraz bardziej daje się we znaki, a popularność ruin systematycznie rośnie, przy odrobinie szczęścia nadal można tu spacerować niemal w samotności.

Oaza leży na kompletnym odludziu – 150 km od rzeki Asi na zachodzie i 200 km od Eufratu na wschodzie, w miejscu, gdzie kończy się pasmo Antylibanu. Zajmujące około 50 ha ruiny miasta z II w. n.e. zostały starannie odkopane i odrestaurowane. Wokół szybko wyrasta współczesne miasto, liczące już ok. 40 tys. mieszkańców. W pobliżu znajduje się też baza lotnicza oraz więzienie o zaostrzonym rygorze.

Syria to arabskie państwo na Bliskim Wschodzie, popularne wśród turystów ze względu na bogatą, oryginalną kulturę i arabską, tak odmienną od naszej tradycję oraz bliskość innych krajów turystycznych, jak np. chętnie odwiedzana Turcja.

Państwo jest republiką rządzoną przez reżim wojskowy, aż 40 tys. Syryjczyków żyje dzisiaj na terenie Wzgórz Golan, okupowanych przez Izrael. Syria to kraj dziki, niedostępny i właśnie dlatego tak bardzo pociągający. Wiele szlaków turystycznych wiedzie przez pustynne tereny Egiptu, Syrii – docierając do wybrzeża Morza Śródziemnego, a następnie aż do malowniczej Turcji.

Największą grupę etniczną stanowią tu sunnici wyznający islam, a także Kurdowie i Ormianie. Chrześcijanie i Żydzi to zaledwie ośmioprocentowy odłamek całego społeczeństwa.

W TRAKCIE PODRÓŻY:

- utrzymywanie, w przypadku dłuższych podróży, regularnego kontaktu z rodziną w Polsce,
- korzystanie z hoteli cieszacych się dobrą opinią,
- nienocowanie w namiotach i samochodach poza miejscami wyznaczonymi, które znajdują się na terenie zamkniatym i chronionym,
- oddawanie cennych przedmiotów, biletów, środków płatniczych i paszportów do depozytu w hotelu,
- posiadanie kilku różnorodnych środków płatniczych (gotówka, czeki podróżne, karty kredytowe itp.), przechowywanych w różnych miejscach,
- niezawieranie przygodnych znajomości, niekorzystanie z autostopu oraz z zakwaterowania u osób postronnych, a także wystrzeganie się ofert uzyskania łatwego zarobku,
- unikanie przebywania w nieznanych miejscach po zmroku,
- w miarę możliwości odbywanie podróży w większej grupie osób,
- unikanie miejsc zatłoczonych i zachowanie czujności względem otoczenia,
- unikanie odbywania podróży w porze nocnej, szczególnie bocznymi drogami, oraz niezatrzymywanie się poza miejscami wyznaczonymi i chronionymi,
- unikanie wypraw w tereny nieznane lub niebezpieczne,
- w trakcie wypraw uwzględnianie warunków klimatycznych oraz własnych możliwości fizycznych i zdrowotnych,
- unikanie ekstrawaganckiego i prowokującego ubioru oraz zachowania się,
- zachowywanie zasad higieny i spożywania wyłącznie sprawdzonych produktów,
- niestawianie oporu w przypadku napadu z bronią,
- w razie aresztowania lub zatrzymania domaganie się umożliwienia nawiązania kontaktu z polskim konsulem.

Ministerstwo Spraw Zagranicznych szczególnie przestrzega przed posiadaniem i przewożeniem narkotyków. W wielu krajach grozi za to kara wieloletniego więzienia lub nawet kara śmierci.

W architekturze i sztuce Syrii widoczny jest wpływ wielu kultur i ludów – Egiptu, Mezopotamii, starożytnego Rzymu i Persji oraz prądów wschodnich, płynących z Bizancjum. Zwiedzając Syrię, będziemy mieli okazję obejrzeć niesamowitą architekturę miast Palmyry, Dury czy Sergiopolis – sprawiających wrażenie, jakby były “zasypane” piaskiem pustyni. To jednak tylko pozór – tu kwitnie życie, a kurdyjscy handlarze potrafią zaskoczyć sprytem i temperamentem.

 

Aleppo

To miasto położone zaledwie 50 km na południe od granicy z Turcją, w połowie drogi między Eufratem a wybrzeżem Morzem Śródziemnym. O jego atrakcyjności decyduje malowniczy i zróżnicowany krajobraz. Usytowanie między życiodajnym Eufratem, w niedalekiej odległości zarówno od morza, jak i pustyni stwarza wiele możliwości spędzania wolnego czasu.

Historia miasta sięga tysiące lat w przeszłość, wielu badaczy uważa, że Aleppo należy do najstarszych, ciągle zamieszkałych miast Bliskiego Wschodu. Dzisiaj jest ważnym ośrodkiem religijnym Syryjczyków i siedzibą dziewięciu biskupów - prawosławnego, ormiańskiego, jakobickiego, melchickiego, ormiańsko-katolickiego, jakobicko-katolickiego, maronickiego, chaldejskiego i łacińskiego.

Znajdziemy tu aż 36 kościołów, cerkwi i zborów oraz 36 klasztorów. Architektura miasta to głównie islamskie świątynie i bizantyjskie klasztory. Satysfakcja z wycieczki po mieście gwarantowana!